دره قیرمیزیلیخ به طول 3.5 کیلومتر یکی از بزرگترین سایت های بازالتی در دنیاست که حدود 30 کیلومتر از شهر ماکو فاصله دارد و در محدوده بخش آواجیق واقع شده است و اگر از شهر ماکو به این مکان سفر کنیم حدود چهل دقیقه زمان نیاز است . این دره دارای یک دره فرعی و یک دره اصلی است که هر دو از منشور های بازالتی Basalt charters تشکیل شده اند و ستون های آذرین در همه جای این دره به چشم میخورند . در این مقاله قصد دارم به دره اصلی بپردازم و تصاویر و توضیحاتی در مورد این دره آتش فشانی بزرگ برای شما به اشتراک بگذارم .

دره قیرمیزیلیخ در سی کیلومتری شهر ماکو و در محدوده شهر آواجیق واقع شده است ، زمان مورد نیاز برای رسیدن به آن حدود چهل دقیقه است . این دره دارای یک دره فرعی و یک دره اصلی است که هر دو از منشور های بازالتی تشکیل شده اند . در صورت محاسبه با جی پی اس طول دره فرعی به طول حدود صد و پنجاه متر و دره اصلی و حدود سه و نیم کیلومتر می باشد ، البته در صورت پیمایش این مقدار افزایش یافته و به مقدار تغییر مسیر ها متفاوت است .

چندی پیش پستی با عنوان غار های لاوا تیوب و تونل آذرین به منتشر کردم ، غار جویرچین و یا همان گورچین Govarchin نیز یکی از این غارهاست که در نزدیکی روستای بابور واقع است . دهانه این غار بسیار بزرگ است و ورود به آن دشوار نیست و نیازی به کارگاه فنی برای فرود ندارد .

تاریخچه قلعه قبان ماکو به صد ها و شاید هزاران سال پیش برمیگردد چرا که آثار باقیمانده از عصر سنگی و عصر آهن در این منطقه به وفور یافت شده است ، قلعه قبان ظاهرا توسط امپراطوری اورارتو احداث شده و در گذر زمان تحت سلطه حکومت ها و افراد مختلف بوده و بنا به کاربری های مذهبی ، نظامی و مسکونی معماری آن تغییر پیدا کرده و در دوره شاه عباس صفوی بخش بزرگی از آن تخریب گشته است . چنانچه مینورسکی تاریخ شناس روسی در کتاب خود نوشته است که شاه عباس و لشکرش برای فتح قلعه قبان ده روز در پای کوه اتراق کردند و قلعه پایین کوه را به آسانی فتح کردند ولی تسلط بر قلعه اصلی و بالای کوه چندین روز طول کشید . قابل ذکر است که نام قلعه در کتاب مینورسکی به صراحت قبان Qaban یاد شده که در زبان ترکی به معنی گراز می باشد . در زمان های قدیم نام قبان برای نام گذاری دژ ها و برخی اماکن یا محدوده ها مرسوم بوده و با بررسی نقشه ها و متون قدیمی نام قبان یا کابان به کرات دیده میشود.

شهر ماکو در ابتدا محدود به زیر کلاهک سنگی قیه بوده و بافت قدیمی شهر درون دیواره های محدوده قلعه قبان بوده است و سپس به دامنه کوه گسترش یافته ، به مرور زمان و تغییر حکومت ها خانه ها به خارج قلعه انتقال یافته و یا در کوه پایه های کوهستانی بنا شده اند.

روستای بابور در نزدیکی ماکو و در منطقه ای آتش فشانی واقع شده است که میتوان غار های آتش فشانی ، دریاچه های لاوای سرد و ظاهرا آثار هیدروترمال اکسپلوشن ها رو در آنجا دید. البته ظاهرا چوپان های منطقه علاقه زیادی به حضور کوهنوردان و طبیعت گردان در این منطقه ندارند چرا که هیچ اهمیتی به یورش سگ های خود نمیدهند و همیشه باید آماده حمله سگ ها بود.

با توجه به وجود آتش فشان آغری (آرارات) و وجود کیلومتر ها محدوده آتش فشانی و توده سنگ های آذرین ، غار های تونلی آذرین و لاوا تیوب های آتش فشانی زیادی در این منطقه وجود دارد که غالبا در مناطق مرزی و بکر هستند . در آینده قصد دارم به معرفی و غار هایی بپردازم که در اعماق طبیعت ماکو کیلومتر ها طول دارند.

قلعه قبان و دیواره کلاهک سنگی قیه همیشه زادگاه کلاغ یا زاغ های نوک قرمز بوده و پرواز زیبای آنها در آغوش کوه قیه جلوه خاصی به حال و هوای این دیواره سنگی میبخشد .

حدود ده سال پیش بود که با دوست خوبم به غار بوغلو قویو در ارتفاعات خانه های سازمانی ماکو رفتیم ، این غار برای ورود نیازمند کارگاه و فرود با طناب می باشد و عمق و وسعت زیادی ندارد ولی دهانه بزرگ و ترسناک آن آنرا محبوب و معروف ساخته است.

خروج از نسخه موبایل